5/28/16

Nakakapagod din pala
Tumingin na pinipili ang makikita
Maniwala sa taong hinihintay
Lalo’t walang kamalay-malay.

Nakakapagod ding bigyan
Ng malaking puwang sa isipan,
Ang taong di kailan nag-alala
Habang ika’y laging nababahala.

Nakakapagod rin palang mahalin
Na palaging nagbabakasakaling
Mababalik rin ang pagsinta
Kahit na siya’y papalayo na.

Nakakapagod ding umasa
Na bukas magbago ang isip nya
Na darating din ang araw
Na magbabago ang kanyang pananaw.

Nakakapagod pala ang pagmamahal
Ngunit paanong may nagtagal?
Paano’t kailan ba malalaman
Na ang damdami’y dapat na sukuan?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s